نقشه برداری

نقشه برداري علمي است كه رياضيات عملي را با فنون اندازه گيري و هنر ترسيم  توأم نموده و بوسيلة آن قطعاتي از سطح زمين را با كلية عوارض آن در روي صفحة افقي نمايش مي دهد

به طور كلي نقشه برداري را مي توان علم تهيه و پياده كردن نقشه دانست. ولي به دليل گستردگي زياد اين علم در دنيا، تعريف بالا را نمي توان جامع دانست. كنترل كارهاي اجرايي و تعيين ميزان نشست ساختمانها در عمليات ساختماني و مونتاژ واحدهاي توليدي و صنعتي، طرحهاي مربوط به تسطيح اراضي در شهرسازي و كشاورزي، كنترل دائمي انحراف سدها از نظر فشار آب در تأسيسات آبي، انتقال نقاط و امتدادها در معادن و راههاي زير زميني، بررسي تغييرات پوستة زمين در زمين شناسي، تعيين ميزان عمق آب و تهية نقشه هاي دريانوردي در كشتيراني و بندرسازي، تهية نقشة ابنيه و آثار تاريخي در باستانشناسي، پيكره هاي ديگري از دامنة فعاليتهاي نقشه برداري را تشكيل مي دهد  

به غيراز رياضي و فيزيك كه مبناي مبحثهاي مختلف نقشه برداري است رشته هاي ديگري از علوم و فنون هستند كه به طور مستقيم در كار تهية نقشه دخالت دارند، روي اين اصل نقشه برداري را به دو مفهوم اصلي و جداگانه تعريف مي كنند مفهوم عام و مفهوم خاص:

مفهوم عام آن عبارت از جميع علوم و فنوني است كه در چاپ و تهية نقشه دخالت دارند كه در برابر كلمة كارتوگرافي استفاده مي شود

مفهوم خاص نقشه برداري عبارت از يك سلسله اندازه گيريهاي طولي (افقي و عمودي) و زاويه اي و انجام محاسباتي بر روي اين اندازه گيريها و سرانجام ترسيم نتايج حاصله بر صفحة تصوير است